مهندس فضیلت بنی‌زمانی، رئیس اداره غذا و آشامیدنی غذا و دارو گراش، ضمن عرض تبریک به مناسبت روز جهانی غذا، گفت: تخمین زده می‌شود که ۶۷۳ میلیون نفر با گرسنگی زندگی می‌کنند. حتی زمانی که غذا موجود و در دسترس است، اغلب، کیفیت ماده غذایی مورد استفاده در جوامع، ضعیف بوده و رژیم غذایی مردم، ناکافی، یکنواخت و نامتعادل است. نتیجه آن ، شیوع اشکال مختلف سوءتغذیه در برخی از جوامع است. در جاهای دیگر، افزایش سطح چاقی و ضایعات گسترده مواد غذایی به سیستمی نامتعادل اشاره دارد - جایی که فراوانی و فقدان، اغلب در کنار هم، وجود دارند.

سیستم غذایی پایدار :

سازمان خوار و بار و کشاورزی ملل متحد (فائو) یک سیستم غذایی پایدار را این گونه تعریف کرده است: یک سیستم غذایی پایدار، امنیت غذایی و تغذیه را برای همه فراهم میکند به گونه ای که پایه های اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی برای ایجاد امنیت غذایی و تغذیه برای نسلهای آینده به خطر نیفتند.

سیستم غذایی از زیر سیستمهایی (مانند سیستم کشاورزی، سیستم مدیریت پسماند، سیستم تأمین نهاده و غیره) تشکیل شده است و با سایر سیستمهای کلیدی (مانند سیستم انرژی، سیستم تجارت، سیستم بهداشتی) در تعامل است. بنابراین، یک تغییر ساختاری در سیستم غذایی ممکن است ناشی از تغییر در سیستم دیگری باشد.

تاثیر بر محیط زیست :

تولید غذا با تأثیرات عمیق بر محیط زیست همراه است. برای تولید مواد غذایی مقادیر زیادی از منابع طبیعی مانند آب و انرژی مصرف میشود که منجر به از بین رفتن تنوع زیستی می شود وباعث تغییرات آب و هوایی می شود. تولید مواد غذایی مسئول 21 تا 37 درصد از انتشار گازهای گلخانه ای است.

رژیم غذایی سالم :

رژیم مواد غذایی سالم نیز در این سیستم حائز اهمیت است. مصرف مواد غذایی حاوی مواد افزودنی و رنگ های مصنوعی موجب افزایش مقدار رادیکالهای آزاد شده و این رادیکالهای آزاد با گسترش سرطان و همچنین با پیشرفت پروسه ی پیری در ارتباط است و در مشکلات سلامت حاصل از افزایش سن؛ سفت شدن عروق، دیابت و تشکیل چین و چروک و همچنین ایجاد استرس دخالت دارند .

 بنابراین، تغییر سیستم غذایی جامعه برای تولید یک رژیم غذایی پایدارتر و سالم تر، مستلزم ملاحظات بهداشتی، عوامل فرهنگی، و جنبه های اقتصادی است که نتیجه آن پایداری زیست محیطی، اجتماعی و اقتصادی است..

هدر رفت مواد غذایی :

تخمین زده میشود که در حال حاضر یک سوم کل مواد غذایی تولید شده در سطح جهان از بین رفته یا به هدر میرود. علاوه بر این، پرخوری میتواند نوعی از هدررفتن مواد غذایی درنظر گرفته شود و نسبت هدر رفت غذا را بیشتر میکند. بر اساس تخمین سازمان خواروبار و کشاورزی ملل متحد، در سال 2016 حدود 8/13 درصد از مواد غذایی تولید شده در کل زنجیره تامین مواد غذایی قبل از خرده فروشی از بین رفته است. علاوه بر خرده فروشی، توسط مصرف کنندگان نیز مقدار زیادی از مواد غذایی در سطح خانواده هدر میرود.

ضایعات قابل پیشگیری را میتوان با بهبود شیوه های مدیریت، فراوری مواد غذایی، مقررات و رفتارهای مصرف آگاهانه تر محدود کرد.

برآوردن نیازهای جمعیت رو به رشد جهان، نیازمند کار گروهی - فرای مرزها، بخش‌ها و نسل‌ها - است.

دست در دست،  فرای مرزها، بخش‌ها و نسل‌ها